சுழல்

சுழலில் சிக்கி
சுவாசம் திணறி
கண் இருண்டு
கால் நழுவி
உறவுகள் அறுந்து
தனியாய் தவிப்புடன்
தத்தளிக்கிறேன்

நெஞ்சம் வலித்து வெடிக்கும்
எண்ணில்லா எண்ணங்களால் !
நித்திரையும் விடைப்பெற்றதால்
நேரம் நீண்ட நோவு
நேசக் கரம் வேண்டி
நாள் தோறும் நடக்கும் நோன்பு

உறவுகள் புதிரானது
விடைகள் தேவையற்றது
மனிதத்தை அளப்பதும் மனிதமே
தானியங்கி மனிதர்கள்
இயல் மாறுவது போல் தெரியும்
மாறுவது உண்மை
உணர்ந்தால் மனம் மவுனமாகும்

தாயே வருவாயா
பரிதவிப்பு புரிகிறதா?
குருதிக்கொதிப்பது எதனால்
மனக்கடலின் எண்ண அலைகள்
கரைக்கடந்ததா
மணிக்கனக்கில்
நிற்காமல் கசிகிறதே

நான் நடத்தும் இப்போரில்
என் உள்ளமெல்லாம் காயம்
காவியத்தை தொலைத்த
கவிஞனின் சிந்தையாய் நான்
இது பெருங்காயம்

காதல் கொடுமையானது
இலக்கியங்கள் மலரைப் பாடும்
முள்ளை மறைத்து விடும்
மனக்கிழியலை பதப்படுத்தி
படைப்பாக்கிய பிரம்மன் உண்டோ?

கண்முன்னே அவளை நிறுத்தி
மறக்க முயல்கிறேன்
இப்போரில் மீண்டும் மீண்டும்
வீழ்கிறேன்
மீண்டும் மீண்டும் போரும்
தொடுக்கிறேன்

படுத்த வந்த மோகினியே
உன் ஒவ்வொரு செயலும்
பாதிக்கிறது
என் உள்ளமெல்லாம் காயம்
இது எனக்குப் போர்

என் வழியில் விடுங்கள்
என் வழி எது?
சாலை இரண்டாய் இருக்கக்கூடாதா
இருவருக்கும்?
இந்த குழியில் ஏன்
புதைத்தாய்?
இங்கிருந்து பிய்த்து
திக்கற்ற புது வெளியில்
புதைத்துவிடு தேவனே !

பொறுமையில்லாமல் புத்தகத்தின்
முடிவுரை தேடுகிறேன் !
பொறுக்க முடியாமல் முடிவுரை
எழுதுவேன்
முகவரியில்லா தேசத்தில் !!