கற்றுக்கொண்டவை.....

அவள் கற்பூரம்
காதலில் கரைந்து
என்னுள்ளத்தில் வழிந்தாள்
உணர்ச்சித் திணறலில்
என் தனித்துவம் உருகியது
காதல் வெளியில் யாமும் கலவ
நாம் பிறந்தது பரந்து விரிந்தது

மழைத்தூறலை நூற்று
தென்றலுக்குப் போர்த்த சென்றால்
பனித்துளிக்குள் படுத்திருக்கிறாள்
பகலவன் சீண்டுவதற்குள்
நிலவிலே சேர்க்க வேண்டும்
சிணுங்கும் போது தாலட்டிட
வண்ணத்துப்பூச்சி ஒரு கோடி வேண்டும்!

அவள் கரம்பிடித்து கடற்கரையில் நடந்தால்
ஆயிரமாயிரம் மீன்கள் துள்ளி எம்மைப் படம்பிடிக்கும்
நிலவும் தூரம்விட்டு எம்மை தொடரும்
மணலேந்திய தடங்களை நீரும் காற்றும் முத்தமிடும்
இமைக்காது இரசிக்கும் அனைத்து தேவதைகளும்
இதழ்கள் இணைந்தால் அமுதும் சொரிவர்
நாழியும் பிரமையில் நகராது உறைந்துவிடும்

இவள் பூக்களின் வார்ப்பு
மல்லிகையும் முகரும் பூந்தோட்டம்
இவள் நற்காற்றின் தலைவி
மென்பட்டும் கட்டிக்கொள்ளும் தென்றல்
இவள் புன்னகையால் முறுவலிக்கும்
சுற்றமும் வெளியும் முக்காலமும் மூவுலகும்
மொத்தமாக காதல் கொண்டு என்னில் கலந்து
மாற்றிவிட்டால் காதலாக என்னையே