கவிதை எழுதினேன் காதலிக்கு
அவள் அறியா எந்தாய் மொழியில்
காட்டினால் இசைத்திடென்றாள்
அறிந்திடேன் இசைஇலக்கிணம்
மலர்களின் மென்மை அவளுக்கும் பிடிக்கும்
மங்கையும் அதுதான் என்றேன் புரியாமல் விழித்தாள்
நிலவும் இரவும் அவளுக்கும் மயக்கந்தான்
நீதான் என்றால் சிரித்து விலகினாள்
பாடலை பிரித்து பதம் பார்க்கிறாள்
எழுத்துகளுக்கு ஏதொ பெயர் சூட்டுகிறாள்
பார்க்கிறேன் ஏறேடுத்து அவள் கவிதைத்தான்
எப்படியிருந்தாலும் இசையும் இனிமைத் தான்
இப்படியாக வேறுபாடுகளிருந்தும் காதலிக்கிறேனிவளை
ஒத்ததிர்வு தேடுகிறேன் உண்ர்வுப்பூர்வமாய்
மொழித் தான் புரியவில்லை மனம் கூடவா?
மவுனத்திற்கு வாய் வைக்க மறந்தது யார்?
No comments:
Post a Comment